Naar de inhoud

Voor iedereen

Vormen van stotteren en broddelen

Op deze pagina

Op deze pagina

  1. Niet elk stotteren is hetzelfde
  2. Ontwikkelingsstotteren
  3. Neurogeen stotteren
  4. Psychogeen stotteren
  5. Broddelen: een andere vloeiendheidsstoornis
  6. Verschillen tussen mensen
  7. Wanneer je het medisch moet laten onderzoeken
  8. Wat je mee kunt nemen
  9. Bronnen

§ 00 · Kort samengevat

Er zijn verschillende vormen. Dat helpt bij het inschatten en bij de vraag wanneer medisch onderzoek zinvol is.

Niet elk stotteren is hetzelfde

Als er over stotteren wordt gesproken, wordt meestal één bepaalde vorm bedoeld. Daarnaast zijn er zeldzamere vormen en is er broddelen. De verschillen zijn belangrijk, omdat ze invloed hebben op wie het moet onderzoeken en op wat helpt.

Dit artikel is bedoeld als oriëntatie. Het vervangt geen onderzoek. Een inschatting voor jou persoonlijk maakt een professional.

Ontwikkelingsstotteren

Dit is de meest voorkomende vorm. Het begint meestal in de kindertijd, doorgaans tussen het tweede en het vijfde levensjaar. Soms begint het plotseling, soms geleidelijk.

Veel kinderen verliezen het stotteren weer. Bij anderen blijft het tot in de volwassenheid. Deze groep is de belangrijkste doelgroep van Sagbar, samen met ouders van jonge kinderen die zich willen informeren.

Neurogeen stotteren

Neurogeen stotteren ontstaat na een ziekte of letsel van de hersenen. Voorbeelden zijn een beroerte, hersenletsel na een ongeval of de ziekte van Parkinson.

Als je als volwassene plotseling begint te stotteren, is dat een reden voor medisch onderzoek. Praat snel met je huisarts. Dat is geen reden voor paniek, wel een reden om niet af te wachten. Oefeningen uit een app kunnen hooguit ter aanvulling zinvol zijn.

Psychogeen stotteren

Deze vorm is zeldzaam. Het begint vaak plotseling, nadat iemand zwaar belast is geweest. Ook hier geldt: laat het medisch of psychotherapeutisch onderzoeken. Het stotteren is dan niet "ingebeeld". Het heeft alleen een andere achtergrond, en die verdient passende begeleiding.

Broddelen: een andere vloeiendheidsstoornis

Broddelen wordt vaak met stotteren verward. Het voelt echter anders:

  • Het spreken is te snel of wisselt tussen snel en haperend.
  • Woorden worden onduidelijk, lettergrepen worden ingeslikt.
  • Gedachten springen, zinnen breken af.
  • Mensen die broddelen merken het zelf vaak minder op dan hun omgeving.

Bij stotteren weten mensen meestal precies wat er gebeurt. Bij broddelen ontbreekt dat besef vaker. Sommige mensen hebben beide.

Een oefening die het spreektempo vertraagt, kan bij broddelen goed passen. Een diagnose kan echter alleen een professional stellen.

Verschillen tussen mensen

Ook binnen één vorm is ieder mens anders:

  • Sommigen blokkeren vooral, anderen herhalen vooral.
  • Hoe sterk het is, wisselt per situatie, per dag en per gesprekspartner.
  • Sommigen verbergen hun stotteren en vermijden woorden. Van buiten merk je weinig, van binnen is de last groot.

Daarom is er geen standaardoplossing. Wat de een helpt, helpt de volgende misschien niet. Sagbar laat je daarom kiezen wat bij je past.

Wanneer je het medisch moet laten onderzoeken

  • Het stotteren begint plotseling op volwassen leeftijd.
  • Het komt voor na een val, een beroerte of met nieuwe klachten zoals verlamming of problemen met zien.
  • Het begint na een zeer belastende gebeurtenis.

Bij jonge kinderen is het zinvol niet lang te wachten als het stotteren enkele maanden blijft. Meer daarover in het artikel voor ouders.

Wat je mee kunt nemen

  • Er is ontwikkelingsstotteren, neurogeen en psychogeen stotteren.
  • Broddelen is een aparte vloeiendheidsstoornis.
  • Een plotseling begin op volwassen leeftijd hoort eerst bij een arts.

Daarna past: Rustig stotteren, met opzet

Bronnen

  1. Ärzteblatt International 2017: Pathogenesis, Assessment and Treatment of Speech Fluency Disorders
  2. AAFP 2019: Stuttering
  3. AWMF: German S3 guideline on speech fluency disorders (049-013, 2016, expired, being revised)

Dit artikel vervangt geen logopedie en geen medisch advies. Hulp vinden

Terug naar het overzicht